لمانز ۲۰۱۷: پیروزی پورشه در فینالی دراماتیک

9



اگر پایان مسابقه ۲۴ ساعته لمانز سال گذشته را به خاطر داشته باشید، این بار نیز به همان اندازه شگفت‌زده می‌شوید. مسابقه سال قبل با پیشتازی تویوتا تا دقایق پایانی همراه بود اما نهایتاً نقص فنی باعث شد تا این تیم نتواند اولین برد تاریخی خود را در این مسابقات استقامتی کسب کند. در عوض پورشه یک قهرمانی دیگر به افتخارات خود افزود.


امسال تویوتا با سه خودرو رقابت را جدی‌تر گرفت. این تیم در همان ابتدا در رده‌های نخست قرار گرفت. خودروهای هیبریدی تویوتا با شماره ۷ و ۸ رهبری مسابقه را در پیش روی پورشه شماره ۱ بر عهده داشتند. خودروی پورشه در ساعت چهارم مسابقه با نقص موتور الکتریکی جلو مواجه شد. همین موضوع در ساعت هشتم، خودروی شماره ۸ تویوتا را تحت تأثیر قرار داد. با این وجود این خودروها مسابقه را به‌خوبی ادامه دادند. در عوض خودروی شماره ۷ تویوتا، در نیمه‌های شب با یک مشکل نسبتاً اساسی در کلاچ مواجه شد. توان پیشرانه بنزینی از دست رفت و کوبایاشی، راننده مشهور فرمول یک این خودرو که می‌خواست تنها با توان موتور الکتریکی آن را به گاراژ برساند نیز ناموفق بود. تویوتای شماره ۹ نیز که قصد تعقیب و گریز با پورشه شماره ۱ را داشت در همین زمان با مشکل و آسیب در قسمت پشتی خودرو در چند صد متری پیت لن متوقف شد.


این مشکلات نمایشی ترسناک و سراسر دلهره برای تیم تویوتا به شمار می‌رفت زیرا در ادامه تنها شاهد حضور بی‌رقیب پورشه در تمام طول شب بودند. در واقع پورشه شماره ۱ تنها خودروی کلاس LMP1 در صدر رقابت بود و در پشت سر او هم با ۱۰ دور اختلاف خودروهای کلاس LMP2 قرار داشتند.


اما ضربه ویرانگر بعدی در چهار ساعت انتهای مسابقه رخ داد و افت فشار روغن و لرزش در خودروی پورشه باعث شد تا قبل از اینکه به توقف کامل برسد به پیت برود. در این زمان خودروهای کلاس LMP2 صدرنشین رقابت بودند. خودروی شماره ۳۸ از تیم جدید جکی چان DC ریسینگ با این مجموعه اتفاقات رهبری مسابقه را در اختیار گرفت. پورشه شماره دو نیز ۵ دور عقب‌تر قرار گرفته بود اما در هر دور ۱۰ ثانیه سریع‌تر از نفر اول دور می‌زد. تداوم دورهای سریع خودروی شماره ۲ باعث شد تا در یک ساعت پایانی بتواند صدرنشینی را در اختیار گیرد.

در نهایت پس از ۳۶۷ دور و طی مسافت ۵۰۰۱.۸۴۳ کیلومتر، این خودروی ۹۱۹ هیبریدی شماره ۲ پورشه به رانندگی تیمو برنهارد، ارل بامبر و برندون هارتلی بود که نوزدهمین قهرمانی تاریخی لمانز را برای این تمیم به ارمغان آورد. در رتبه دوم کلی این مسابقه هم برای نخستین بار از سال ۲۰۰۵ یک خودرو از کلاس LMP2 از تیم جکی جان ریسینگ به رانندگی اولیور جارویس، هو-پین تونگ و توماس لورنت قرار گرفت. سومین جایگاه کلی نیز به تیم SUI Vaillante Rebellion Oreca از کلاس LMP2 تعلق گرفت. خودروی تویوتای شماره ۸ باقی مانده به رانندگی بوئمی، دیویدسون و ناکیجیما دومین خودروی کلاس LMP1 بود که در رده‌بندی کلی تنها توانست در رتبه نهم قرار بگیرد.

در کلاس GTE PRO آستون مارتین ونتیج اول شد. این خودرو به رانندگی ترنر، آدام و سرا در رتبه کلی ۱۸ قرار گرفت. فورد GT و شورولت کوروت C7.R در رتبه‌های بعدی این کلاس قرار گرفتند.

در کلاس GTE Am نیز فراری ۴۸۸ GTE هر سه رتبه نخست را از آن خود کرد.

pedal