مروری بر پنج ابر اتومبیل هیجان انگیز اما از یاد رفته تاریخ

8

در دنیای سوپرکارها، نام های بزرگ و موفق زیادی وجود دارند که به یک باره ظهور کرده و بزرگان را به چالش کشیده اند. با این حال تازه واردها همیشه موفق نبوده اند، این مساله حتی در مورد خودروسازان باسابقه نیز صدق می کند و می توان به مواردی از شکست آنها در عرصه ساخت سوپرکارها اشاره کرد.

بیشتر مشتریان با خرید یک ابر اتومبیل قصد دارند خود را متمایز از دیگران نشان دهند، به همین دلیل مقبولیت و ارزش برند نقشی انکارناپذیر در ایجاد این حس ایفا می کند؛ اما گاه برند معتبر نیز نمی تواند بنا به دلایلی یک خودرو را جاودانه کند. در این نوشتار قصد داریم به پنج مورد از ابر اتومبیل هایی که از یادها رفته اند، بپردازیم. البته در همین ابتدا باید اشاره کنیم که این موارد یقینا برای علاقه مندان حرفه ای خودرو کاملا شناخته شده و چه بسا نوستالژیک هستند.

بوگاتی EB110

اگر امروزه از یک نوجوان ۱۲ ساله درباره خودروی مورد علاقه وی سوال کینم، به احتمال بسیار او یکی از محصولات بوگاتی را نام خواهد برد. این مساله به سال ها درخشش و سلطه ویرون بر سایر سوپر اسپورت ها باز می گردد. ویرون با ظهور خود در سال ۲۰۰۵ طوفانی به پا کرد و با عبور از مرز ۴۰۰ کیلومتر در ساعت نام خود را بر سر زبان ها انداخت.

در حال حاضر نام بوگاتی یکی از مطرح ترین برندهای خودرویی جهان محسوب می شود، اما در گذشته ای نه چندان دور وضعیت اصلا اینطور نبود. بین دهه ۵۰ و ۸۰ میلادی بوگاتی فعالیت چندانی در عرصه خودروسازی نداشت و جزو برندهای از رده خارج به شمار می رفت. در سال ۱۹۸۷ سرانجام صاحب یکی از نمایندگی های فراری تصمیم گرفت با تزریق سرمایه نام بوگاتی را احیا کند.

نتیجه تلاش های این شخص چهار سال بعد و در قالب اتومبیل اسپورت EB110 نمود یافت. این مدل که بین سال های ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۵ در دو نسخه تولید شد، به یک موتور V12 با توانایی تولید ۵۵۰ و ۶۰۳ اسب بخار قدرت مجهز شده بود. نسخه قدرتمندتر SS شتابی برابر با ۳.۲ ثانیه داشت و می توانست به حداکثر سرعت ۳۴۸ کیلومتر در ساعت دست یابد.

بوگاتی EB110 در آن زمان یکی از پیشرفته ترین و سریع ترین اتومبیل های موجود بود، اما از بخت بد مکلارن F1 با ظهور خود تمام قواعد را به هم زده و EB110 را به گوشه رینگ برد! سرانجام بوگاتی دوباره به یک برند ورشکسته بدل شد تا اینکه در سال ۱۹۹۸ به مالکیت فولکس واگن درآمد.

وکتور موتورز M12

برای کودکان دهه ۸۰ و ۹۰ میلادی وکتور موتورز همان نقشی را داشت که پاگانی برای بچه های امروزی دارد. این کمپانی یک شرکت کوچک کالیفرنیایی بود که در زمینه تولید سوپرکارهای بعضا عجیب و غریب فعالیت می کرد.

یکی از مدل های جنجالی و در واقع آخرین اتومبیل تولیدی وکتور موتورز M12 نام داشت که از آن فقط به تعداد ۱۸ دستگاه ساخته شد. این خودرو بر اساس لامبورگینی دیابلو شکل گرفته و از موتور ۵.۷ لیتری و V12 آن بهره می برد.

جالب اینکه وکتور موتور هیچ مبلغی بابت موتورهایی که از لامبورگینی خریده بود پرداخت نکرد؛ ایتالیایی ها نیز در عوض مدل W8 را از آمریکایی ها به غرامت گرفتند! در حال حاضر این مدل از وکتور در اختیار فولکس واگن قرار دارد.

جگوار XJ220

شاید بسیاری به خاطر نداشته باشند که روزگاری جگوار نیز شانس خود را در بازار سوپرکارها امتحان کرد. در سال ۱۹۸۸ و در نمایشگاه خودروی بریتانیا این خودروساز از مدلی به نام XJ220 رونمایی کرد که با استقبال بالایی مواجه شد.

این ابر اتومبیل در اوایل دهه ۹۰ میلادی با ثبت سرعت ۳۴۱ کیلومتر در ساعت، سریع ترین خودروی جهان لقب گرفت اما با تولید بوگاتی EB110 و مکلارن F1 این لقب را از دست داد.

نیروبخش XJ220 یک موتور ۳.۵ لیتری V6 به قدرت ۵۴۲ اسب بخار بود که جذابیتی برای برخی از مشتریان نداشت. مساله عجیب اینکه جگوار قول داده بود از یک موتور V12 در این خودرو استفاده خواهد کرد، اما بعدها بنا به دلایلی نامعلوم از این تصمیم منصرف شد. در مجموع از این خودروی زیبا به تعداد ۲۷۵ دستگاه ساخته شد.

نیسان R390

شاید افرادی که بازی های اتومبیلرانی فورزا را تجربه کرده اند، تنها کسانی باشند که بتوانند این خودرو را شناسایی کند. چه باور بکنید، چه باور نکنید اتومبیلی که تصویر آن را می بینید ساخت کمپانی ژاپنی نیسان است. این مدل که R390 نام دارد، در واقع نسخه خیابانی R390 GT1 محسوب می شد.

از آنجایی که R390 GT1 برای رقابت در کلاس گرند تورر مسابقات لمان توسعه یافته بود، باید حداقل یک نسخه خیابانی نیز از آن تولید می گشت تا بتواند در این رقابت ها شرکت کند. نیسان نیز فقط به تولید یک مدل خیابانی از R390 GT1 بسنده نمود؛ به همین جهت امروزه فقط یک دستگاه R390 موجود است که آن هم در ساختمان میراث نیسان واقع در شهر زامای ژاپن نگهداری می شود.

موتور این مدل هیجان انگیز یک نمونه ۳.۵ لیتری V8 بود که توانایی تولید ۵۵۰ اسب بخار قدرت را داشت. شتاب R390 برابر با ۳.۹ ثانیه بوده و طبق ادعای نیسان می توانست به حداکثر سرعت ۳۵۵ کیلومتر در ساعت دست پیدا کند؛ هر چند این ادعا هرگز در هیچ تستی ثابت نشد.

جگوار XJR-15

جگوار یک نماینده دیگر در این لیست دارد. در کنار XJ220، این کمپانی انگلیسی به تولید مدل XJR-15 نیز مشغول بود. این ابر اتومبیل که فقط به تعداد ۵۳ دستگاه از آن ساخته شد، بر اساس مدل XJR-9 (برنده مسابقات لمان) شکل گرفت و در سال های نخستین دهه ۹۰ میلادی با قیمت باورنکردنی ۹۶۰,۱۶۵ دلار به فروش رسید. جالب اینکه از میان ۵۳ دستگاه تولید شده، ۲۷ دستگاه مجاز به تردد در خیابان ها بودند.

وظیفه تامین نیروی XJR-15 را یک موتور V12 شش لیتری بر عهده داشت. این موتور ۴۵۰ اسب بخار قدرت و ۵۷۰ نیوتن متر گشتاور تولید می کرد. گفته می شود گوردون موری (Gordon Murray) یکی از عوامل اصلی توسعه این خودرو بود.

بد نیست بدانید آقای موری یکی از طراحان و رهبران اصلی پروژه مکلارن F1 است؛ همان اتومبیل فوق العاده سریعی که عنوان قاتل سوپرکارهای دهه ۹۰ را به خود اختصاص داده و در نهایت باعث فراموشی همه آنها شد.

digiato